Hartzeer – negatieve gedachten, een emotionele noodtoestand en sterke lichamelijke ongemakken kwellen ons.
Gewelddadig liefdesverdriet maakt onze lichamen gek. Het gaat hand in hand met het krachtige gevoel van hopeloosheid. Maar bestaat er echt zoiets als liefdesverdriet na een breuk of stellen we het ons allemaal maar voor? In de zoektocht naar antwoorden op de reden van de breuk en oplossingen voor ons liefdesverdriet komen we steeds meer vragen tegen, meestal over onze vroegere liefde, die ons voortdurend doen piekeren. Hoewel de meeste mensen de pijn van de liefde op een vergelijkbare manier beschrijven, maakt iedereen de tijden van rouw en de pijn van de scheiding op een heel individuele en persoonlijke manier door.
Wat is liefdesverdriet? – Als gevoelens ons raken!
Liefde is iets prachtigs. Er is geen sterkere genegenheid en waardering die iemand voor een ander kan hebben dan oprechte en diepe liefde. Vanuit biologisch oogpunt is het gevoel van liefde heel goed te verklaren; verschillende boodschapperstoffen spelen hierbij een rol. Zo veroorzaakt dopamine euforie, adrenaline opwinding, terwijl cortisol en endorfine bedwelmende gevoelens van geluk en een diep gevoel van welzijn opwekken. Uit deze kennis kunnen we afleiden wat er in ons lichaam gebeurt als we liefdesverdriet hebben. Omdat onze hormoonhuishouding ook een essentiële rol speelt bij de pijn van een scheiding.
Maar terwijl de een vreest dat zijn hart elk moment kan breken, voelt de ander een zware steen in zijn maag. Een derde daarentegen voelt slechts korte tijd teleurstelling en verdriet, maar komt daar snel overheen.
Waarom kunnen de reacties van verschillende mensen op een breuk of alleen al de angst voor een naderend einde van onze relatie zo verschillend en aan de andere kant zo vergelijkbaar zijn?
Een verklaring wordt geboden door het model van somatische markers volgens de beroemde hersenonderzoeker Antonio Damasio, dat vanuit neurobiologisch oogpunt verklaart wat er in ons lichaam gebeurt als we door liefdesverdriet worden overvallen, ondanks de individualiteit van de gevoelde liefdespijn.
Het begrijpen van liefdespijn: Wat er in ons lichaam gebeurt!
Als we verdriet hebben of om iemand rouwen, staat ons lichaam onder grote spanning. Gedurende deze tijd verkeert ons lichaam in een noodtoestand. In het geval van liefdesverdriet verschilt dit niet van andere rouwprocessen: omdat we rouwen om de (ooit) geliefde persoon die er nu niet meer is, zowel emotioneel als fysiek. De veranderingen in ons zijn als een achtbaanrit van emoties – die voortdurend op en neer gaan. Deze hormonale wisselwerking veroorzaakt toenemende stress in ons, waarop velen van ons gewoonlijk reageren door te huilen. En dat is een goede zaak. Want huilen is een belangrijk proces om stress te verlichten in rouwsituaties en liefdesverdriet. Het helpt ons liefdesverdriet te boven te komen en de pijn van de scheiding te verwerken.
Wat gebeurt er als we huilen?
Wanneer tranen vloeien, worden ze gevormd boven het oog, in de traanklier. Dit, zelfs als we niet huilen, is een noodzakelijk proces. Dit komt omdat het het oog vochtig houdt met traanvocht elke keer dat je knippert. Dit beschermt het hoornvlies van onze ogen tegen uitdroging. De gevormde tranen bevatten niet alleen zout, ze zijn ook verrijkt met eiwitten. Wanneer we rouwen, produceert ons lichaam een relatief grote hoeveelheid eiwitten die uit het lichaam gespoeld moeten worden. Deze eiwitproductie is een reactie op stress. Daarom moeten we onze tranen niet bedwingen.
Intens liefdesverdriet – wanneer het hart pijn doet en de ziel brandt
Maar het feit dat we huilen als ons hart pijn doet, verklaart niet wat er precies in ons lichaam gebeurt. Somatische markers zijn verantwoordelijk voor ons intense gevoel van verdriet, waardoor ons lichaamsgeheugen zich laat voelen en ons signaleert dat de ervaring, de scheiding, een bedreiging vormt voor ons en ons emotionele ik en dat we ons moeten wapenen. Ons emotionele geheugen probeert ons te beschermen. Liefdesverdriet lijkt sterk op sterke gevoelens van angst, als ze die in de meeste gevallen niet eens vertegenwoordigen: want wie aan liefdesverdriet lijdt, is meestal bang:
- Angst om alleen te zijn: niemand houdt van mij, ik zal alleen sterven.
- Angst voor de toekomst: ik zal nooit meer iemand ontmoeten
- Angst voor verlies: alles wat belangrijk voor me was, is nu weg.
- Angst om overweldigd te worden: ik kan het niet alleen.
- Angst voor de dood: ik zal dit niet overleven
In de loop daarvan voelen we ons lusteloos, troosteloos en lusteloos, hebben we geen hongergevoel en zijn we over het algemeen vermoeid. We voelen ons echt slecht! U kunt hier snelle hulp vinden: Praktijk
Lees ook:
![](https://remstim.com/wp-content/uploads/2015/01/Angst-im-EMDR-Selbstcoaching-mit-der-EMDR-Brille-REMSTIM-3000-ueberwinden-e1512731200442.jpg)
Angst overwinnen bij EMDR zelfcoaching met de EMDR-bril REMSTIM 3000
Hoe we onze angsten kunnen afleren in zelfcoaching met EMDR en de EMDR-bril Remstim 3000. Angstreacties manifesteren zich soms als stille gewaarwordingen, maar vaker nog overvalt angst ons met een
![](https://remstim.com/wp-content/uploads/2015/01/Angst-im-EMDR-Selbstcoaching-mit-der-EMDR-Brille-REMSTIM-3000-ueberwinden-e1512731200442.jpg)
Angst overwinnen bij EMDR zelfcoaching met de EMDR-bril REMSTIM 3000
Hoe we onze angsten kunnen afleren in zelfcoaching met EMDR en de EMDR-bril Remstim 3000. Angstreacties manifesteren zich soms als stille gewaarwordingen, maar vaker nog overvalt angst ons met een
Ons emotioneel geheugen beïnvloedt onze gedachten
Het verband met ons geloof is duidelijk. Voornamelijk onbewust domineert ons emotionele geheugen onze eigen geleefde overtuigingen met behulp van somatische markers. Ons limbisch systeem, een deel van onze hersenen, beïnvloedt onze hersenen, met name de hypothalamus en de hypofyse. Beiden raken uit sync door de ervaren stress van een scheiding. Daardoor worden extra onbewuste angsten aangesproken en geactiveerd.
Wie dit inziet en zijn angsten onder ogen ziet, is op de goede weg om liefdesverdriet te verwerken. Daartoe is het zeer nuttig, zo niet noodzakelijk, om geleefde relatiepatronen en reacties op liefdesverdriet uit het verleden te bekijken en in twijfel te trekken. Want zo kunnen terugkerende pijnlijke gedragspatronen worden herkend en, in het beste geval, veranderd of opgelost. Zodat dingen anders zullen zijn in de volgende relatie.
De EMDR-methode kan hier bijzondere steun bieden, zowel bij zelfbegeleiding als bij coaching.
Goed om te weten:
Wanneer adrenaline, noradrenaline en dopamine uit balans raken tijdens liefdesverdriet:
Bij liefdesverdriet en scheidingspijn produceert ons lichaam een overmaat aan adrenaline. Dit komt omdat het hormoon vrijkomt in stressvolle situaties. Adrenaline zorgt ervoor dat het hart- en vaatstelsel en de stofwisseling zich aanpassen aan de uitzonderlijke situatie. Dit wordt gevolgd door een verhoging van de bloeddruk, hartslag en ademhaling. Zodra de stress afneemt, komt de adrenaline snel vrij.
In het geval van liefdesverdriet en liefdespijn staan we echter bloot aan een permanente stressbelasting, waardoor het niet mogelijk is de neurotransmitter af te breken. Bijgevolg staat ons lichaam permanent “onder stroom”, wat onvermijdelijk een belasting vormt voor het hele organisme.
Aangezien adrenaline wordt geproduceerd in de bijnieren en deze door voortdurende productie hun grenzen kunnen bereiken, kan een tekort aan adrenaline ontstaan. Een laag adrenalineniveau gaat vaak gepaard met chronische vermoeidheidsklachten, verminderde concentratie en in het ergste geval een diepe depressie of burn-out. Reden te meer om actief stappen te ondernemen om je eigen liefdesverdriet te overwinnen. (Help)
Dopamine en noradrenaline nemen af bij scheiding:
Naast adrenaline spelen ook dopamine en noradrenaline een belangrijke rol bij liefdesverdriet. Dopamine en noradrenaline zijn absolute gelukshormonen. Wanneer we fris verliefd zijn en passie voelen, is het dopamineniveau in ons lichaam zeer hoog. Als we echter teleurgesteld worden en er een breuk ontstaat, daalt het dopaminegehalte aanzienlijk – er ontstaat liefdesverdriet. Tegelijkertijd daalt echter ook het niveau van noradrenaline, wat wordt gevolgd door een daling van de motivatie, die ook bij een depressie kan worden waargenomen.